كد مطلب: 28762
15 آذر 1395 ساعت 12:35

یادداشت/

نقش شعر و موسیقی در پیشرفت و توسعه كشور

در طول تاریخ همواره ادبا، شعرا و نویسندگان متعهد، با اتكا به قدرت معجزه‌آسای قــلم، بـیان و كــلام خود، نقش سازنده و بسیار موثری در رشد و تربیت معنوی و اخلاقی جوامع و كسب موفقیت‌های ملی و حتی فرامـلی داشته‌اند و در این عرصه ممالك شرقی و به‌خصوص كشورهای اسلامی به عنوان پرچمداران فرهنگ و ادب، پیوسته گوی سبقت را از آن خود ساخته‌اند.

پایگاه خبری حوزه هنری؛ احمدرضا هدایتی كارشناس ارشد مدیریت: 
     تاریخ صدر اسلام به‌خصوص در جریان جنگ با كفار و ظالمین آن دوران، سرشار از نمونه هایی است كه فرماندهان جنگ با استفاده از نبوغ كلامی شعرا به رجز خوانی در برابر دشمن پرداخته و یا عوامل فـرهنگی لشكرها با قرائت اشعار حماسی و تهییج كننده، افـــــراد را به مقابله با دشمن ترغیب نموده و یا مانع از فرار آن ها از جنگ می شده اند.    
     سرزمین ایران نیز از دیرباز مهد وجود شعرا و ادبای نامی و بزرگی بوده كه نام شان آوازه جهانی داشته و پس از گذشت سال ها از حیات پر بركتشان، اشعار متعالی، روح بخش و انسان ساز آن ها همچنان دستمایه زندگی كسانی است كه در جست‌وجوی عرفان، اخلاق و معنویت، مسیر علم و ادب را برگزیده اند.
     بزرگانی مانند: فردوسی، سعدی، مولوی و حافظ به عنوان قـدمای عرصه شعر و شاعری و كسانی مانند: استاد شهریار، قیصر امین پور، سهراب سپهری و ده ها و بلكه صدها شاعر نامی و گمنام دیگر به عنوان شعرای معاصر، از جمله مفاخری هستند، كه در مجموعه آثارشان می توان ردپای توامان علم و ادب و در عین حال، عطر ایمان و ارادت به قدرت لایزال الهی را به راحتی حس كرد و بی شك همین ویژگی است كه سبب شده تا كلام آنان پس از سال ها همچنان بوی تازگی و قدرت اثربخشی خود را حفظ نماید، به عبارت دیگر، اشعار این بزرگان چنان با معنویت و الوهیت در هم آمیخته كه به یك دوره خاص تعلق نداشته و در طول تاریخ و در مسیر رشد و تعالی جامعه می تواند، همچنان چراغ راه انسان‌ها قرار گیرد.  
     این مفهوم بدان معنی است كه در این رهگذر، كلامی از ماندگاری و اثربخشی بالاتری برخوردار است كه از روح معنویت تهی نبوده و انسانیت انسان را به فراموشی نسپرده باشد و قطعا چنین اشعاری مصداق ضرب المثل معروف «سخن كز دل برآید لاجرم بر دل نشیند» قرار خواهند گرفت.
     همان‌گونه كه اشاره شد، تاثیر این‌گونه اشعار را می‌توان در مقاطع گوناگون تاریخ و كشورهای مختلف جهان به وفور ملاحضه كرد. به عنوان مثال: چه كسی می‌تواند نقش ارزشمند و اثرگذار سرودهای انقلابی در ایجاد اتحاد ملی و انسجام اسلامی برای مقابله با رژیم طاغوت در جریان مبارزات ابتدای انفلاب و یا اثر اشعار حماسی دوران دفاع مقدس را كه در قالب سرودها و نوحه‌های معنوی و عرفانی و در عین حال برانگیزاننده، توسط شعرایی مانند مشفق كاشانی و مرحوم استاد شهریار و یا مداحان اهل بیت(ع) از جمله؛ حاج صادق آهنگران یا مرحوم آغاسی و یا سایر خوانندگان سرودها، مورد استفاده قرار می‌گرفت، منكر شود. 
     بی تردید پیروزی انقلاب اسلامی ایران و مقاومت و موفقیت مردم و رزمندگان اسلام در مقابله با استكبار جهانی در جریان مبارزات انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی، تا حد زیادی مرهون قدرت تاثیرگذار آثار و اشعار معنوی، عرفانی و حماسی شعرا، ادبا، نویسندگان و نیز مدیحه سرایان و خوانندگانی بوده و هست كه خاطره آن ها هرگز از ذهن  ملت قدرشناس و رزمندگان قهرمان ایران اسلامی پاك نخواهد شد. 
     طبیعی است كه در این عرصه، خوانندگان و موسیقی‌دانان متعهد كشور نیز به سهم خود در ارائه هنرمندانه این آثار تلاش بسیار نموده و در دفاع از دستاوردهای انقلاب اسلامی، نقش قابل ملاحظه ای را ایفا كرده اند.
     اما اینك این سوال مطرح است كه چرا برخی هنرمندان و نخبگان ادبی این سرزمین، با تمام نبوغ و قابلیت های نهفته در وجودشان، ایفای سهم خود در اعتلای علمی و فرهنگی كشور را فراموش كرده‌اند؟ چرا در نزد برخی شعرا، اشعار عرفانی و اخلاقی كه متضمن تحكیم زیرساخت های اخلاقی و فرهنگی جامعه بوده، جای خود را به اشعار سطحی، كم ارزش و غیر اخلاقی با مضامین عمدتا عاشقانه داده اند؟ چه شده است كه در محفل اندیشمندان ادبی ما، شان ادبی و سابقه علمی این مرز و بوم كه در طول تاریخ همواره به عنوان مهد علم و دانش مطرح بوده، رنگ باخته است؟ چرا بزرگان فرهنگی كشور در حالی كه می توانند نقشی ماندگار در رشد علمی، فرهنگی و اخلاقی جوانان این مرز و بوم داشته باشند، از این موضوع غفلت كرده و كمتر از سحر سخن، كلام و هنرشان در جهت ترغیب و تشویق جامعه برای مشاركت در سازندگی و پیشرفت همه جانبه كشور، بهره می برند؟ 
     نهایت اینكه تقریبا هیچ كس در مورد نقش و اهمیت زن در انسجام و گرما بخشیدن به كانون خانواده تردیدی ندارد، اما مگر در جامعه ما موضوع دیگری وجود ندارد كه بیش از 90 درصد سرودها(ترانه‌ها)ی سیما و به‌خصوص صدای جمهوری اسلامی را اشعار عاشقانه در وصف زن و زندگی زناشویی به خود اختصاص داده است؟
     اگرچه به رغم توجه خاص حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبری(دامه) به این مقوله، عدم هماهنگی وكم توجهی متولیان فرهنگی كشور نسبت به این موضوع در بروز پاره ای از كاستی ها و مشكلات كاری این عرصه بی تاثیر نبوده، اما باید به یاد داشته باشیم كه، گذر از این مشكلات مستلزم آن است كه همه ما به دور از هرگونه شائبه فكری منفی، هرآنچه را كه در توان داریم، در طبق اخلاص نهاده و با یاری خدا و همكاری یكدیگر، در این وادی نیز همچون گذشته مشاركت در آبادانی و سرافرازی كشور را هدف قرار دهیم.
     در پایان امیدوار است، از سوی مسئولین ذی‌ربط ترتیبی اتخاذ گردد تا شرایط لازم برای استفاده بیشتر و بهتر از ظرفیت های عظیم و قدرت شگفت انگیز نهفته در این عرصه فراهم شود و موضوع ارائه اشعار حماسی، برانگیزاننده، ترغیب كننده و تشویق كننده و نیز تولید موسیقی فاخر كه بتواند همكاری عمومی جامعه را برای حضور فعال تر در عرصه های مختلف سازندگی كشور به‌ویژه در زمینه توسعه علمی به همراه داشته باشد، بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد.
 

نظر بگذارید

نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی :
وب سایت:
* متن نظر: